او نداره

 امروز شما را مهمان غزلی از مجموعه ی سالهای ابری که شامل سروده های بهمن رافعی با لهجه ی بروجنی است  مینمایم

این قناتی ک, خو پیل خین ما زدن,او نداره

ای اووم داشته باشه, گیره س و دررونداره

این چشا,بسکی راسا چیله دید و چیله را راس

صح تا شی, زل و محه س, شی تا سحر خو نداره

آیا پشما, دیگه پش نیس؟ پاک دسا دس نیس

ک همه مریسن اما, پیلی شون, تو نداره

هر کی هر جا باشه خودشه س, بالا بیدن بالا نیس

دید, اَ آتیش , بالاتر ترمیره, اما لو نداره

بدا نیم خوان که یکی, سر در آره از سرشون

روغن ای پاک باشه , ترسی ابمبو نداره

بپاک, گول پخارا قزقوناشونا , نخوری

جر یه مش گوگزل و دوشول و زقّو نداره

ای ک عیسی بیاد و مردار را, باز زنده کنه

نصفی این ملکی میتاغربتی, چلچو نداره

هر تنابنده میرد تا به مرادش برسه

اون ک خین ریزه براش چو جی والّو نداره

بد و خب پهلی همن, اما شنا خدوش سخته

سایه همسادهای نزدیک تر از افتو نداره

هر کی با باد, رفاقت میکنه ,بوجاره س

رفیقی راس راسی اونه س ک یکوش دو نداره

آدم آی حقشا بخواد,هر جا ک هست سنگرش

براشوم تیرکمون و پوسبور و برنو نداره

ای قرار باشه, تو چاسر در آرن, راو رووا

شی و روز رفدن و جون کندن اشتو نداره

اختیاره خودشا, درس هر کی شناخدا اربابس

از کسی همچی کسی, بشنو و نشنو نداره

اوی بچا ! عنزه نگین! حاصلا کی خوشه میدن

این قناتی ک خو پیل خین ما زدن, او نداره

********

خو پیل خین : با پول خون                                 

زل و محه : نگران و مات است

بپاک : مواظب باش که ...

ز قو : آب بسیار ناگوار

شناخدوش :شناختن آن

هر کی شناخد : هر کس شناخت

بال نیس : قبول نیست

پخار قزقوناشونا : بخار دیگهاشانرا

ملکی میتا غربتی : ملک المتهای پر سرو صدا

همساده : همسایه

عنزه نگین :اینهمه نگوئید

داشده  باشه : داشته باشه

دیدا آتیش : دود از آتش

گوگزل : مواد بد و مضر

را و رووا : جاده ها و مسیرها

بمبو : آلت فلزی و ناودانی برای نمونه گیری

دوشول : غده زائد

اشتو : شتاب

چلچو : تبلیغ و سرو صدا

پوسبور و برنو : دو نوع تفنگ

  
نویسنده : غزل امروز ; ساعت ۱٠:٤٤ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٠ تیر ،۱۳۸٢