مهرداد عطايي

متولد ۱۳۵۱(احتمالا)-اصفهان
كارشناس ارشد عمران آب

او هم از شاعرانی است كه به‎نسبت دير شروع‎كرد ولی هميشه اهل تجربه‎گری بوده‎است و هميشه هم سعی كرده كه ضمن توجه به نظرات سايرين ، كاری متفاوت انجام‎دهد. معمولا به فضاهايی تازه  دست مي‎اندازد وآگاهانه از تركيب رويكردهای متفاوت و ظاهرا مغاير نيز ترسی ندارد. داوری در مورد آثار او را به شما مي‎سپاريم.

 

 

با مانتوئی چرمی و كوتاه و هوس‎انگيز
انگيزه‎ای بخشيده‎ای از عشق در هرچيز

هرچيز حتی سايه‎ی خوب خوش‎اندامت
دنبالت افتاده‎ست، حتی رد پايت نيز

پشت سرت يك فوج برگ زرد و نارنجی
پر مي‎كشند از آشيان در كوچه‎ی پاييز

برق از نگاه ريز گنجشكان روی سيم
واجسته در چشمان گرد گربه‎های هيز

يك‎آن به گنجشكان توی تور تي‎شرتت
چنگی نياندازند با سرپنجه‎های تيز

 

 

                                              در به هم خورد و پنجره واشد
                                               كوزه افتاد و كوزه‎گر پاشد

                                               گربه جيغی كشيد وتا دررفت
                                                   باد، لای كتاب  لولاشد

                                                كوزه‎ها را يكي‎يكی انداخت
                                                گردشان كرد و گرد برپاشد

                                                آن ميان كوزه‎ای كمرباريك
                                                 چرخ‎زد
                                                            قدكشيد
                                                                        رعناشد

                          موج پيچيد دور دامانش                     رفت تا شانه و چليپاشد

                   دستی از زير زلف پيش‎آورد                     نور در پنجه‎هاش صهباشد

                ”لعبتی دلفريب و حورسرشت“                      جام در دست و مست پيداشد

                  جام برلب گرفت و می نوشيد                      جامه از تن گرفت وميناشد

                    نرگس ست و غنچه‎ی لب او                      زير نور غزل شكوفاشد

                        با نگاهی اشاره‎اش كردم                       وای !  واريخت !
                                                                                                   وای

                                                                                                      تنها شد

                                                                      ...

                                                     باد برگشت و خاك را برداشت
                                                     سمت در رفت و چفت در واشد

                                                     چرخ زد
                                                             قـــــدكشــــــــــــيدو
                                                                               تا  دررفت
                                                     رفت  تا  !
                                                                   تا بلــــــندبـــــــالا شد

 

 

ما از طرف مهردادعزيز خواهش مي‎كنيم كه دوستان، نظراتشان را هرچند هم كه مخالف باشد،بي‎دريغ بنويسند و از طرف خودمان اين ضمانت را مي‎دهيم كه مهرداد عزيز از هيچ نظری ناراحت نشود چرا كه تجربه‎گری را تنها اين‎گونه آموخته‎است.

 

امابعد...
مدتي‎است كه دوست نازنين و خوب ما، صالح دروند عزيز با وبلاگ غزلسرا به جمعمان پيوسته‎است. در وبلاگ اين عزيزمي‎توانيد غزلهای قابل‎توجهی بيابيد. سری بزنيد.   

 

  
نویسنده : غزل امروز ; ساعت ٧:٢٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٩ تیر ،۱۳۸٢